ladies at the movie

Huisgenote, bijna schoondochter, haar mama en ik gaan ervoor! Voor ons- veertigplussers- onze eerste keer. We dalen de trap af en komen terecht in een zaal met kakelende vrouwen. Als mieren op zoek naar een prooi, probeert iedereen zich een weg te banen. We sturen de jongste van ons vier op verkenning: een stand van Flair, handtassen en sjaalstand, kettingen en oorbellen, een tafel met kleurijke kinderspullen. En de bar! De Fiero was gratis, de wijn en cola kreeg je pas na inleveren van je jeton, meegeleverd met je filmticket.

Voor de film: animatie.
De man -de enige man op deze filmzaalplaneet- daar beneden op het podium doet zijn uiterste best om wat sfeer te brengen. De 32 ballen die werden gegooid, werden door 32 vrouwen gevangen. Ook onze jongste telg had er een te pakken. Grote dames en kleine dames doen hun best om elegant de trap af lopen, het kado in ontvangst te nemen én een creatieve zoen te geven.
Huisgenote werd uit de trommel van jarigen getrokken en mocht de hoofdprijs op het podium halen. Ook zij daalde elegant de trap af én moest zoenen. Eens terug hoog en droog boven, toonde zij ons de hoofdvogel: een bon uitgereikt door Flair van 200 euro voor een thermhuis.
Na deze geplogenheden volgt - uiteindelijk - de film. We werden overspoeld door reklame voor de 3D film: Titanic. (kan je zelf echt mee verdrinken)

De film gaat over 4 vrouwen die al jaren vriendinnen zijn. Ze zien elkaar terug voor het allerlaatste weekend aan zee. Wat dan ook de titel is.
Ik kan me identificeren met de 'rossige' van de vier. Zij wil een kind zonder man. Alleen zou ik niet zo hopeloos zijn om een immomakelaar te bespringen.

Moraal van het verhaal: het komt na een tumulteuse nacht wel terug goed met iedereen en met de vriendschap én de vier vrouwen zijn wijzer geworden. Het liedje: 'gi zi mi zèkapitaing'  blijft wel heel lang hangen.....