Een dag in Mechelen, de koningshuizen worden op de korrel genomen naar aanleiding van het ongeval van prins Friso.
"die van Zweden zijn veel toffer"
"zo een stijve hark hebben ze nergens" (wordt prins Philip bedoeld)
"aftreden, dat is opgezet spel, de koning wil wel op pensioen, maar zij niet" (wordt koningin Paola mee bedoeld)
"de Queen van Engeland, dat is een echte, die staat dicht tegen het volk"
"wie het ook wordt, betalen moeten we toch"
Ik luister geamuseerd naar ieders betoog. Ik merk dat het niemand onberoerd laat.
De bintenis met het koningshuis is ons met de paplepel ingegeven. Maar of het nu een president is of een koning, betalen moeten we toch.

Soms gooi ik een nieuwsitem voor de voeten van de klanten. De ene reageert, de andere reageert niet. De ene geeft gemotiveerde commentaar, de andere reageert niet of ontkent.
 '"amai wat een weer vandaag" of "heb je dat gehoord van die boot die kapseisde" of dat is nogal iets hé, van die kasteelmoord" ...
Dan komen de tongen los, wordt er van gedacht gewisseld en zo passeert de tijd...