Als ik opsta, vraag ik me af wie er deze dag zijn voeten onder mijn neus zal duwen.
Terwijl ik de linkervoet voor mij langzaam masseer, valt mijn oor op een gesprek. 
Een heer zit aan tafel.  Hij kijkt om zich heen en houdt mij in de gaten. 
Plots komt een dame in zijn richting gestapt. 
Hij kijkt op en zegt 'Maar ik ken u van ergens'. 
Zij kijkt verwonderd en zegt 'Ik ken u niet'. 
Hij probeert nog eens 'Ja, ik ken u, van vroeger'. 
Zij antwoordt beslist 'Hoe kan jij mij kennen, ik weet zelf niet wie ik ben ...'.

dit is de allereerste keer

Een regenachtige troosteloze dag, einde van het weekend en bijna begin van de nieuwe week. Een blik op de tuin die schreeuwt om bloemen. Ook de twee nieuwe tuinkabouters kijken mij vragend aan: waar blijft ons nieuwe maatje. Gezocht: Grumpy! Naar evenbeeld van en lang beloofd aan mijn huisgenote. Naast mij hoor ik enig gemopper, maar ze schrijft ijverig verder haar mail. ik kijk voor me uit en denk, hoe gaat dit blog avontuur verder? Voel me net een peuter die leert lopen... aarzelend, met de armen uitgestoken...