bijna 2 jaar een blog

Deze week in de neuro afbeelding weer eens met de neus op de feiten geduwd
 : (
Het menselijk brein is echt wel ongekend terrein. Wat weet de wetenschap van onze grijze massa??? En erger nog, wat weet de wetenschap van onze grijze massa als deze langzaam verschrompelt? Pff, het is alweer een aanmaning : Anne, schrijf neer hoe het verder moet als ik het niet meer kan zeggen.
Wie neemt het voor me op als ik in mijn broek plas, de kinderen van school wil halen, mijn eten op de grond gooi, hele dagen lig te kwijlen, niemand meer herken????  Als ik niets meer kan betekenen, mag het voor mij stoppen.
Maar na deze oproep, die hopelijk nog even kan worden uitgesteld, ook nog reuze nieuws. Huisgenote heeft een hobby. Ze gaat op zoek naar haar verleden in Duitsland, zoekt foto's en klasgenoten. Prachtig om te zien. Lang leve het internet. Het ontroert me om zoveel passie te zien aan de andere kant van de tafel. Ik vind het super!

beste wensen

Lieve mensen, mijn beste wensen. Als we vertrekken van een gezondheid die het toelaat je wensen waar te maken, zijn we al halfweg. Voeg daarbij een grote dosis moed om door te gaan en een supplement aan lef en durf om je dromen waar te maken!!!! Zo wordt 2014 een fantastisch jaar. Zelf ben ik blij dat de 'feesten ' achter de rug zijn. Niet dat ik hou van de 'dagelijkse' sleur maar  te veel emoties om van 'de feesten' te houden. Als ik naar de wereld kijk, met nu net twee Martini's op, hoop ik dat er voor ieder mens op deze planeet hoop komt, hoop op een eerlijker, draaglijker en vredevoller leven. Moge religie een steun zijn voor mensen in nood, maar geen drijfveer of uitvlucht om de medemens te doden, af te slachten, te folteren of het leven zuur te maken! Zo hebben ze het 'hierboven' niet bedoeld!!!Ook al was er in de oertijd al sprake ven 'de wet van de sterkste', heden ten dage is er een plekje voor iedereen, kwestie dat een aantal van ons een beetje opschuiven!

Lieve mensen terug van 'druk' weggeweest. Voor mezelf even de puntjes op de i gezet. Wat is belangrijk? Rennen, vliegen, springen, vallen en weer opstaan???
Ik vind belangrijk af en toe mijn schrijf ei kwijt te kunnen. Ook al brengt dat geen brood op de plank. Het doet de innerlijke mens deugd. De schrijfwedstrijden hebben tot hier toe ook geen geld in het laadje gebracht. Maar hoop doet leven. Ondertussen ook nieuwe kleertjes op de webwinkel. Daar heeft mijn huisgenote voor gezorgd. En ikke blij! Heb ook ne keer werk gemaakt van de facebook pagina's Point Rose en Mijnannekesnest. Ik hoop dat de hele wereld dat tof vindt ; )

een blog erbij gemaakt, tja ne mens moet iets doen hé

Ik heb de indruk dat de grootte van mijn schrijven afhangt van of  deze hier der bril op heeft of niet. Druk bezig met een tweede 'zakelijke' blog. Wie weet brengt het iets op. Ik wil zowel den B&B als mijn annekesnest aan de man én de vrouw brengen. Maar misschien, zoals altijd, wil ik weer te veel. Nee rijk worden hoeft niet, beetje zout op de patatten wel. Als het geld op is, altijd nog een stukje maand over...
Geloof het of niet, het gras is ondertussen wéér één kontje hoog, de kabouters zitten verscholen tussen het kruid, onkruid klinkt zo erg, herontdekking van nieuwe 'kruid' bloemen, er de weg naar de ligstoelen in de tuin... juist, geplaveid met goede voornemens!

ik heb geknoeid!

Ik dacht weer slimmer te zijn dan de paus. Maar ik denk dat er bij mijn geboorte op mijn voorhoofd stond, pc dummie ; )
Na lang zoeken en vloeken, mijn roze puntjes terug gevonden. Beetje anders dan anders. Doel was eigenlijk foto's plaatsen. Dus niet goed gedaan, wel goed bedoeld.

Het moest ervan komen, kniehoog gras, mooi weer en tijd: juist, ik moet het gras maaien. De grasmachine is kapot. Dan maar met de bosmaaier. Ik moet denken aan dat ongeval met die bosmaaier op de autosnelweg. Eng! Ik ga er met volle moed  tegen aan. De boterbloemen, distels en ander kruid vliegen rond mijn oren. Het is een heel karwei. De twee tuinkabouters kijken me meelevend aan. Het schiet niet echt op. Ik wou dat twee puntmutsen konden helpen. Een paar uur later, een lege fles water en een paar blaren, zit het karwei er op. Morgen ga ik alles samen harken. Straks zijn de gasten terug. Zij verwachten dat het eten op tijd klaar is. Ik zie er groen en verwaarloosd uit, gras in mijn haar, groene benen en voeten! Ik hoop stiekem dat het vannacht heel hard waait... dan moet ik morgen niet  alles bij elkaar harken...

De webwinkel krijgt meer en meer vorm. Gisteren heeft huisgenote een poster ontworpen. Ze heeft dat prachtig gedaan. Kan niet wachten om hem te zien hangen, die poster hè. Nu nog wegwijzers ontwerpen zodat de mensen de weg naar de webwinkel kunnen vinden. Misschien google maps installeren???
Ook in de B&B was het in het weekend even lente. We hebben de terras- stoelen en tafels een nieuw laagje gegeven. Zwarte stoelen en tafels, klinkt begrafenisachtig maar straalt wel iets uit. Nu nog een nieuwe parasol. Door de oude parasol kan de zon mee de krant lezen. Nu nog de rest van de tuin! Jammer dat ons zevental nog niet compleet is, dan zou sneeuwwitje voor ze kunnen koken: de zeven dwergen!