De laatste tijd speelt mijn passie voor woorden, brieven, dagboeken en andere schrijfsels me weer parten. Ik denk met nostalgie terug aan de tijd van pennenvrienden. Iedereen had of wilde er minstens één!
Herinner je je nog de advertenties: gezocht:'' pennenvrien(in) uit de streek van...''
Meerdere brieven heb ik willen schrijven aan jongeren met (volgens mij) interessante levens. Maar de tweede regel van zo een 'annonce': reageren, liefst met foto, deed me dikwijls de das om.
Daar sta je dan als je niet knap, mooi en blond bent.... Wie zijn foto stuur je dan op? En wat als hij/zij je wilde ontmoeten!
Ik zocht naar jongeren die 'toevallig' die tweede regel niet hadden laten drukken.
Jammer genoeg waren mijn pennenvrienden niet zo trouw als ik en was mijn afstandsrelatie geen lang leven beschoren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten