De weg van Hastière naar Libramont duurt een uur. Een uur karren in de regen, en waarom! Een advertentie in zo'n plaatselijk krantje deed me er terug naar verlangen: antiquités et belle brocante. Of in 't schoon Vlaams 'een veredelde rommelmarkt'. Ik kreeg mijn huisgenote even zot om mee te gaan. Onderweg, tussen de vlagen door, sight-seeing. Weilanden met paarden met een oude caravan als stal, een kerstman tegen een gevel, namaak rotondes, ... Wallonië. That's why we love it. Onderweg even gestopt aan bancontact, voor het geval dat.... Ik stap richting deur, laat de kaart door de gleuf glijden,....deur gaat niet open... ik heb de kaart van de carrefour in mijn handen....
Het toegangskaartje geeft recht op een drankje als men iets eet. Goed gevonden.
Op de eerste tafel lezen we: ' verkoper is weggegaan wegens gezondheidsredenen'. Gelukkig was hij niet besmettelijk want alle anderen zijn blijven staan. We laveren tussen de mooie spullen. Iedere verkoper heeft wel iets dat onze aandacht trekt: paternosters, soldaatjes, stijf gesteven servetten en tafelkleden, oude dienschorten (heeft moeder nog gedragen), poppen en beren (waar is de tijd), schilderijen met dames uit de jaren 30, oude strips,....
Wat we zoeken en waarvoor ik de carrefourkaart 'nodig' had? We zoeken een oude budgetvriendelijke kleerkast en mini spullen voor in een oude letterbak. Onze aandacht wordt getrokken door een pracht van een handgeschilderd tjechisch servies. De dame is zelfs bereid om een vriendenprijsje te maken. We zien het servies al op de ontbijttafel staan, met de gepaste servetten, we zien zien zelfs de dame het servies schilderen.... Maar dan komen we met onze twee voeten terug op de grond. Op de valreep verwennen we onszelf met een ring en een elfje.
We ronden onze zoektocht af met het inruilen van ons toegangsticket...
zag er een leuke dag uit,
BeantwoordenVerwijderenik zou wel mee op trot willen gaan
de passie voor oude spulletjes hebben we alleszins wel gemeen